Kaplumbağa'nın biri, yaşamakta olduğu yerden bıktığı için, bir gün, Kartal dostuna, onu istediği bir başka tarafa götürmesini rica ederek bu hizmetinin karşılığında, kendisini çok memmun edecek zengin bir hediye ile mükâfatlandıracağını vaadetti.

Kartal, teklife razı oldu ve Kaplumbağa'yı pençeleriyle kabuğundan yakaladığı gibi tâ yükseklere havalandı. Rahat rahat boşlukta uçarlarken, kendilerine doğru gelmekte olan bir Kargaya rasladılar. Kara Karga, hemen Kartal'a seslendi:

-Şu kaplumbağaların eti ne lezzetlidir ha... Kartal amca...

Kartal, söylenilene pek kulak asmadan cevap verdi:

-Ama kabuğu çok sert...

Karga tekrar kandırıcı bir sesle boşlukta bağırdı:

-Ne önemi var be Kartal amca. Havadan bıraktınmı kayalar onun sertliğini mi bırakır!...Kabuğunu parçalar, canım etleri meydana çıkartır.

Kartal, bu sözlerdeki gerçekleri farkedince Kaplumbağayı boşluğa bıraktı ve iki ahbab çavuşlar, kayalardaki parçalanmış, Kaplumbağa'yı güzelce yediler.

"HİÇ BİR ZAMAN, DÜŞMAN KANATLARINDA, YÜKSELMEYE RAZI OLMAYINIZ"